Grünsteinklettersteig

Grünsteinklettersteig

De Grünsteinklettersteig ligt aan de voet van de beroemde Watzmann in Zuid-Duitsland en lijkt ons een uitgelezen klettersteig om ons daarop voor te bereiden. Het zonnetje schijnt, de auto staat in Schönau en wij ploeteren omhoog naar boven. De weg is breed en steil en er zitten zoveel bochten in dat er geen einde aan lijkt te komen.

Rechts einsteigen
De start van de klettersteig ligt gelukkig in de schaduw, zodat we even kunnen bijtanken en optuigen. Op het informatiebord staat dat de klettersteig twee verschillende routes kent. Onderin gaan de routes apart van elkaar en ze komen op een hoger gedeelte samen en lopen dan verder naar de top. We kiezen voor de rechter en meest uitdagende route en dat hebben we geweten.

Zonnig
Direct al na het inklippen bij de eerste kabels moet ik flink aan mijn armen hangen en mijn voeten schrap zetten om erdoor te komen. Ik maak me dan nog geen zorgen, omdat ik weet dat het moeilijkste gedeelte vaak onderin een route zit, zodat twijfelaars hier direct kunnen afhaken. Na nog wat ladders en kabels begin ik het aardig warm te krijgen. De wand ligt vol in de zon en door de inspanning loopt het zweet in straaltjes over mijn rug. De rotsen zijn steil en op sommige plaatsen flink afgeklommen, waardoor het glad is als je erop gaat staan. Spannend dus!

Krachtpatserij
Op sommige gedeelten is de wand overhangend en moet je jezelf aan beugels omhoog trekken. Mijn gebrek aan kracht wordt hier wel heel duidelijk, want geregeld moet ik mezelf even in een schlinge hangen om uit te rusten. Telkens kan ik mezelf weer voldoende opladen om een stukje door te klimmen, maar ondertussen slaat de honger toe. De route loopt echter steeds verder steil omhoog en hier iets gaan eten is echt onmogelijk. Als we dan weer in een overhangend gedeelte met beugels komen, red ik het echt niet meer. Ik kom er niet meer door. Gelukkig kan ik daar om de rots heen klimmen en dan komen we in vlakker terrein waar we in de schaduw van een ieniemienie boompje even wat eten.

Fotoloch
Nu wordt het leuk. De moeilijkheden hebben we achter ons gelaten en we komen bij een grote hangbrug. Met de klettersteigset zit je hoog boven je hoofd vast en in het midden van de brug kan ik die bovenste kabels niet eens meer aanraken! De brug wiebelt als een malle, maar we komen veilig aan de overkant. Het klimmen gaat nu een stuk vlotter en al snel komen we op een hele grappige overstap dat ze ‘Fotoloch’ hebben genoemd. De perfecte fotospot dus! De overstap is heel hoog, maar als je geen hoogtevrees hebt, is het goed te doen. Daarna komen we weer een grapje tegen: een bierpomp uit de rotsen! Helaas komt er geen bier uit en zelfs geen water, want we hebben het inmiddels flink warm.

Watzmann
Na de uitklim over een oneindig graatje komen we op de top. De Watzmann kun je hiervandaan zien, maar de Königssee net niet. Vanaf hier dalen we in een paar minuten door een koel bos af naar de Grünsteinhut met een uitnodigend terras. We bestellen hele grote glazen holundersaft en radler en dat is in no time op. Totaal kapot, maar super tevreden dalen we weer af naar Schönau. En de Watzmann, die moet nog maar even wachten op ons bezoek!

Grünsteinklettersteig