Viking Xtreme Trail

Viking Xtreme Trail

GPS-coördinaten
Iets met GPS-coördinaten, hardlopen en ‘asfalt is verboden’. Dat is het idee achter de Viking Xtreme Trail en dat lijkt mij wel wat! Het evenement vindt plaats op en rond de Posbank. Je krijgt een dag van te voren een zevental coördinaten waar de controleposten zijn, zodat je alvast een route kunt bedenken. Je mag zelf de volgorde en het aantal posten dat je bezoekt bedenken. Enige voorwaarde is dat je binnen zes uur weer binnen bent.

Viking Xtreme Trail
Viking Xtreme Trail

Onverhard
Zodra de coördinaten in mijn mailbox zitten, begint de voorpret. Routes knutselen vind ik altijd leuk! Het is nog best lastig om uit te vinden waar nu wel en geen asfalt ligt, of beter gezegd waar er een zandpad náást het asfalt ligt, maar uiteindelijk heb ik verschillende varianten ingetekend. Inladen in mijn horloge en ik ben er klaar voor.

Oriënteren
Een dag van te voren raakt mijn loopmaatje geblesseerd en ook het maatje van Carine is uitgevallen, dus gaan wij samen! Direct na de start waaiert het volledige lopersveld uit in het bos. Iedereen heeft zijn eigen route gemaakt en we komen tot onze eerste controlepost geen deelnemer tegen. Wel lopen we al heel snel van de ingetekende route af. Best lastig zo’n splitsing met 16 paadjes! Ook lastig is het dat we allebei een andere route hebben ingeladen. Carine vertrouwd echter volledig op mij en dat heeft ze vandaag geweten!

Controleposten
Doordat we de trail opdelen in stukjes van post naar post is het goed te overzien en telkens als we weer een knipje kunnen zetten, zijn we weer enthousiast om verder te gaan. De checkpoints zijn vooral op bekende plaatsen als de Elsberg, de brandtoren en de Emmapiramide. Op die laatste twee mogen we ook nog eens naar boven klimmen!

Ontmoeting
De temperatuur begint te stijgen en dat is op de open gedeeltes echt een killer. Gelukkig is er op elke post een grote jerrycan met water om de dorst te lessen. Na de Emmapiramide wacht ons de oversteek over de heide naar de Posbank. Vlak voordat we daar zijn, lopen we net verkeerd. Ik denk de route wel te weten, maar we lopen uiteindelijk een enorm stuk om. Door het bos, dat dan weer wel. Niet ver van het pad zien we ineens een dier staan. Ik denk eerst nog dat het een hond is, maar het is een wild zwijn dat rustig van het gras staat te genieten. Hij kijkt verstoord op als hij ons uiteindelijk opmerkt, loopt 20 meter verder en gaat achter een struik verder met eten. Wij kunnen inmiddels ook wel een opkikkertje gebruiken, maar eerst nog bij de Posbank zien te komen! Op de Posbank vinden we een uitgebreide verzorgingspost met snoep en limonade.

Limieten
Nu moeten we doorlopen om de limiettijd te halen. We proberen niet meer verkeerd lopen en de pas erin te houden. Dat laatste is nog best lastig met dik 30 kilometer in de benen. Nog een keer lopen we bijna verkeerd en een pad dat ik op de kaart gezien had, bestaat in het echt niet, maar we vinden de juiste route weer. In de buurt van de finish zien we opeens twee groepjes lopen die het er ook bijna op hebben zitten. We hebben nog 20 minuten. Dat moet lukken! Als we binnen komen hebben we nog 12 minuten over. Netjes gedaan dus! Na ons komen er nog meerdere deelnemers binnen de tijd over de finish. Er komt zelfs een iemand binnen op de minuut. Dat is helemaal strakke planning! Niet iedereen haalt de limiettijd, maar iedereen wordt met groot applaus onthaald. Wij hebben vijf van de zeven checkpoints gevonden, net geen 40 kilometer gelopen en ik ben dik tevreden over mezelf vandaag!

Oriëntatie met TROL

Orienteering

Terwijl we de kajak zo dicht mogelijk bij het logkastje varen, blijf ik met mijn haar in de laaghangende takken hangen. Toch lukt het me om de tag, die met een tiewrap om mijn pols zit, op het kastje te drukken. Als we allebei gelogd hebben, peddelen we weer verder De Mark op. Het riviertje is slechts 15 meter breed en zit vol met waterplanten. Regelmatig blijft mijn peddel erin hangen. Als we de slag te pakken hebben, begint het opeens keihard te regenen. Overal om ons heen zien we kleine putjes in het water ontstaan en weer dichttrekken. En wij peddelen er dwars doorheen.

Als we de vijf logkastjes op het water hebben gevonden, komen we weer terug bij de steiger. Het regent niet meer, maar we zijn drijfnat. Een uiterst behulpzame man van de organisatie helpt met aanleggen en zorgt ongewild voor een hilarische situatie. Als ik vanuit de kajak op de steiger wil gaan zitten, zegt hij ‘Ga de gij op uwe poep zitten?’. Ik krijg even een lesje Belgisch en klim gierend van het lachen het dijkje op.

Orienteering1 klein

Met een dikke glimlach begin ik als eerste met hardlopen. Judith rijdt naast me met de fiets en probeert tegelijkertijd de kaart te lezen. We denken flink de sokken erin te hebben, maar worden in vliegende vaart ingehaald door een mannenduo. Je kunt op elk gewenst moment starten, dus dit gebeurt ons nog regelmatig. Het kaartlezen en wisselen van lopen en fietsen gaat goed, totdat we in een bosgebied komen. Na drie logs moeten we weer terug naar de weg en ik neem een vlakkere omweg met de fiets. En dan ben ik Judith kwijt. Iets met richtingsgevoel zullen we maar zeggen.

Gelukkig vinden we elkaar weer terug en gaan we op weg naar logkastje 15. Hier lopen we strak voorbij en we belanden midden in een weiland! We hebben van de organisatie allebei een kaart meegekregen waar alle posten op staan. Je moet alleen nog zelf bedenken via welke weggetjes (geen doodlopende dus) je naar het volgende punt komt. Later begrijpen we dat de witte vlakken op de kaart bos zijn en geen grasland, dus dat verklaart een beetje onze desoriëntatie. Verder is het gewoon best lastig om vaart te houden en kaart te lezen zonder te vallen!

Nog een paar logs moeten we doen. We lopen nog een keer helemaal verkeerd, maar dat komt na diverse omwegen toch nog goed. De laatste kast vinden we pas na aanwijzingen van de organisatie en dan hebben we het gehaald! 25 posten, onze eerste duo-orienteeringwedstrijd! De route is keurig uitgezet door TROL orienteering club die als slogan heeft: ‘Trol Orienteering, the fun of getting lost’. Dat is ons op het lijf geschreven. Nu mogen we weer twee jaar wachten tot de volgende kajak-bike-run orienteeringwedstrijd, maar in de tussentijd worden er nog vele reguliere hardloop orienteeringwedstrijden georganiseerd en wie weet zijn we daar wel bij!

Orienteering
Laatste en ik ben nog Belg geworden ook!

Orienteering kaart

 

Oriëntatietrail in Den Treek

Oriëntatietrail

Bucketlist
Veel mensen hebben een bucketlist met dingen die ze graag nog eens willen doen. Bij mij staat oriëntatielopen bovenaan! Vandaag krijg ik de mogelijkheid om hieraan te proeven tijdens een oriëntatietrail in Den Treek. We krijgen een ontvanger en een kaart en mogen op pad. Omdat ik niet weet hoe de controlekastjes werken, loop ik het eerste stuk met Dunja en Marjolein mee. Al snel wordt mij duidelijk dat die kastjes heel eenvoudig werken. Je stopt de ontvanger in het gat en als er een piepje uitkomt, ben je geregistreerd. Ook het navigeren vandaag is ons gemakkelijk gemaakt, doordat op de kaart naast de controleposten ook de route staat ingetekend. Nou ja, gemakkelijk.

Vertwijfeling
Na de eerste controlepost op de heide gaan Marjolein en Dunja links en ik rechts, omdat ik de korte variant ga doen. Nog geen kilometer verder loop ik verdwaasd om mij heen te kijken. Waar is in vredesnaam de volgende post? Het landschap is open, met her en der bomen, maar helemaal vlak is het niet, waardoor je niet heel ver kunt kijken. Vertwijfeld sta ik weer stil en bestudeer de kaart. Het moet hier ergens zijn! Ik ren weer een stuk terug en sla linksaf over smalle paadjes die langzaam omhoog leiden. Plotseling zie ik een bankje met een glimp oranje. Yes! Gevonden.

Kaartlezen
Op zoek naar de volgende controlepost besluit ik een stukje van de ingetekende route af te snijden door dwars over een heuvel te rennen in plaats van er omheen. Daarna is het even goed navigeren totdat ik weer op het juiste pad kom, maar het lukt en ik zie weer een oranje-witte controlepost. Het kaartlezen en hardlopen tegelijk valt me nog niet mee. Ook lukt het me niet om te onthouden bij het hoeveelste paadje ik weer moet afslaan, dus ik moet regelmatig stoppen om te kijken of ik wel goed ga. Eigenlijk weet ik alleen bij de controleposten helemaal zeker waar ik ben, maar verder loop ik vooral te twijfelen.

Euforie

Oriëntatietrail

De route is super mooi. Voor Nederlandse begrippen zit er zelfs best wel wat hoogteverschil in en als ik tijd heb, kijk ik om me heen en geniet van de herfstkleuren. Onderweg kom ik een ouder echtpaar tegen dat zo vriendelijk is om een foto van mij te maken, maar verder zie ik niemand in het bos. Bij de piramide van Austerlitz is het wel iets drukker met wandelaars, maar zodra ik daar weer afsla is het stil in het bos. Het pad loopt hier heel lang naar beneden en ik denk dat ik hier een snelheidsrecord breek! Als ik nog een klein stukje door het bos loop, zie ik tussen de bomen de rode finishvlag. Nog een keer bliepen en ik ben binnen! Ik ben amper een uur onderweg geweest, maar heb voor mijn gevoel de grootste avonturen beleefd. Deze mag van mijn bucketlist af, maar blijft op mijn actielijstje staan!

Oriëntatietrail Baarn

Orientatietrail Baarn

Kaart geprint? Check. Waypoints in het gps-horloge gezet? Check! Trailschoenen aan? Check! Ik ben er klaar voor. Klaar voor de allereerste Baarnse oriëntatietrail. Samen met bedenker Adriaan ga ik op pad om tien markante plekken in het Baarnsche bos te zoeken. Deze tien waypoints staan vast, maar de route ernaartoe mag je zelf bedenken. De plaatsen zijn cryptisch omschreven met woorden als ‘allemansrecht’, ‘de andere oever’ en ‘pannenkoek’.

Ik sta te springen om op pad te gaan en al snel lopen we Baarn uit en het bos in. Ik heb de locaties in mijn horloge staan en probeer zo te navigeren naar punt A. We rennen bospaadje in en bospaadje uit en ondertussen ben ik de omschrijving van het eerste punt alweer vergeten. Opeens zie ik tussen de bomen een grote frisgroene bult opduiken en sta ik voor een eeuwenoude grafheuvel vol met bosbessenstruiken! Grafheuvel, dat was het! Gelukkig is het nog geen seizoen voor de bosbessen, want anders was ik wel even bezig met plukken!

Op weg naar het tweede waypoint kunnen we allemaal kleine paadjes kiezen en uiteraard doen we dat. We sjezen gewoon door het bos en zo komen we al snel bij een enorm open veld, waar een bankje staat met een tekst erop. Even zitten op het bankje en kijken waar het volgende punt ligt en weer verder. De keuze in paadjes is reuze groot en dat maakt het extra leuk. Bij het volgende waypoint komen we erachter dat ik toch iets niet goed heb gedaan met inladen van de waypoints. Blijkbaar had ik de POI’s moeten importeren, zodat alle waypoints apart in mijn horloge zouden komen te staan. Nu zie ik alleen een flauwe knik in de rechte lijn en dat is dan de plek van een waypoint. Gelukkig hebben we de kaart nog, dus ik kom er wel uit.

Zo rennen we van waypoint naar waypoint en zie ik allemaal speciale plekjes in het bos. Ik had geen enkel idee wat de pannenkoek moest zijn, of wat de hint met de telefoon was, maar ze zijn allemaal goed te herkennen! Eenmaal terug bij het begin hebben we alle tien de waypoints gevonden en heb ik een ontzettend leuke trailroute gelopen. Hoeveel kilometer het was weet ik niet, want ik moet nog een beetje beter leren hoe mijn horloge werkt, maar dat maakt ook niet zoveel uit. Hoofdzaak is dat het enorm leuk is om op deze manier een trail te lopen en een bos te leren kennen.

Wil je zelf een keer de oriëntatietrail lopen, of wandelen, want dat kan ook, kijk dan op de site van GaanEnBeleven! Ik ben heel benieuwd wat jij ervan vindt!

Oriëntatietrail Baarn