Vertical K-serie

Dinsdagochtend 28 november zie ik een aankondiging van de Vertical K-serie; binnen een maand op vier zaterdagen 1000 hoogtemeters maken. Eindelijk eens echte hoogtemeters en dat in Nederland! Ik twijfel wel, want wedstrijden, dat is niet echt mijn ding. Als ik al vrijwilliger ben bij een evenement slaap ik de hele week slecht, droom ik over foute wissels, mensen die door het ijs zakken, kortweg, alles wat er maar mis kan gaan. En als ik dan ook nog eens zelf moet presteren, wordt de stress nog hoger. Aan de andere kant, het is een challenge, ik hou wel van een beetje afzien en die hoogtemeters liggen mij wel. Veel tijd om me te bedenken heb ik niet, want er zijn maar een beperkt aantal plaatsen en voordat ik het weet, heb ik het aanmeldformulier ingevuld.

Het is november en de serie start in maart dus tijd voldoende om me voor te bereiden. Direct de week na de inschrijving raak ik echter weer geblesseerd aan mijn heup. Gelukkig duurt het dit keer geen half jaar voordat ik weer kan lopen, maar ik blijf voorzichtig en doe vooral veel krachttraining.

Op de ochtend van de eerste Vertical K zie ik op Facebook een promotiefilmpje waarbij een smalle metalen trap wordt opgerend. Niks trailrunschoenen dus, maar mijn nieuwe New Balance 880V mee! Ik heb geen flauw idee hoe lang ik er over ga doen, dus ik vind het lastig te bepalen hoeveel eten en drinken ik mee moet nemen. Ook de temperatuur stelt me nog even voor een dilemma. Het wordt lange mouwen plus korte mouwen, waarvan de eerste laag al snel uit kan. De wedstrijd zelf is gekkenwerk. Na drie keer de trap op ben ik de tel al kwijt. Constant word ik ingehaald, waarbij ik strak tegen de reling moet gaan hangen om de loper langs te laten gaan. Als ik een stuk of tien rondjes heb gelopen en me bedenk dat ik pas op een kwart zit, willen mijn benen niet meer. Toch ga ik door en door en door. Trap af gaat steeds beter, waarbij ik soms zelfs mensen kan inhalen. Diezelfde mensen halen mij dan weer in naar boven op datzelfde smalle trappetje. Tegen de tijd dat ik hoor dat ik er 43 rondjes op heb zitten, is het al heel rustig op de trap. Bijna iedereen is al klaar. Ik loop nog een stukje uit en verwacht dat die spierpijn nog wel komt.

Drie dagen lang loop ik als een pinguïn. De sportmasseur neemt me dan eens flink onder handen en moppert dat het de week ervoor er beter voor stond. Tegen de tijd dat het weer weekend is, voelen mijn benen weer prima.. Er volgen nu twee Vertical K-loze weekenden, die ik allebei in België doorbreng om te gaan klimmen. Uiteraard gaan mijn trailrunschoenen mee en zo kom ik toch nog aan wat prachtige trainingshoogtemeters! Het tweede weekend breekt er tijdens het klimmen een greep uit. Ik maak een kleine, maar erg onhandige voorklimmersval en bezeer mijn arm. Later blijkt mijn enkel er veel erger aan toe te zijn, want die is tijdens de val dubbel gegaan.

Ingetapet en wel sta ik het weekend erna in het bos bij Velp. Vandaag mogen we een heus trailpaadje op plus een uitzichttoren. Dit is meer het idee dat ik bij een Vertical K heb en ik ga weer vol goede moed van start. Bij het derde rondje kan ik niet meer. Mijn conditie lijkt wel nul en ik zie het niet zitten om nog 15 rondjes te moeten harken. Ik beloof mezelf dat ik vanaf rondje 5 met stokken mag lopen en dat gaat eigenlijk prima. De toren blijft het zwaarste stuk, maar met behulp van de leuningen kun je je benen flink ontzien. Na twaalf rondjes wordt het rustig op het parcours en zie ik dat je een prachtig uitzicht hebt vanaf de toren! Na achttien keer de bult op mag ook ik een beker cola gaan drinken en probeer ik het tape van mijn enkel te trekken. Niet alleen het tape gaat mee, maar ook reepjes vel. Dat zijn nog een tijdje heel irritante schuurplekjes.

De week erna mogen we van start in Landgraaf. Samen met Jesse en Justus reis ik af naar het Zuiden. Ik schrik behoorlijk als ik de trap zie die we straks op mogen. Wat een gevaarte! Onder getingel van de koeienbel mogen we los voor 13 rondjes naar boven en weer terug. Gelukkig is er een smal paadje naast de trap waar je flink vaart kunt maken naar beneden. Naar boven gaat echter steeds trager, want het is enorm warm. Langs ons heen wandelen dagjesmensen en rennen bootcampers van plateau naar plateau. Ook is er iemand hoogtemeters aan het trainen die mij telkens weer inhaalt. Na 13 rondjes ben ik ook echt wel klaar met het knijpen tegen de zon en mezelf die trappen opwerken.

De laatste Vertical K is in de skihal in Spaarnwoude en hier is een vrije inschrijving. Opeens sta ik met mensen aan de start die ik nog niet eerder gezien hebben. Ook lopen er veel deelnemers met een muts, dus onherkenbaar, rond. Gelukkig zijn er wel mensen die mij herkennen en me telkens als ze me inhalen aanmoedigen. Veel kan ik niet terug zeggen, want mijn longen hebben het al zwaar genoeg met ademhalen. Een paar keer moet ik echt stoppen van de hoestaanvallen, maar het lopen zelf gaat gelukkig best goed. Na 35 rondjes krijg ik felicitaties van Marc en ga ik in het halletje even zitten uithoesten.

Voor mijn gevoel heb ik best aardig gelopen. Uit de uitslagenlijst blijkt iets anders. Stonden er in eerdere lijsten altijd nog wel een paar mensen achter mij op de lijst, nu hebben ze de dames en heren gesplitst en ben ik een na laatste. Rationeel gezien weet ik dat ik alles heb gegeven wat mogelijk is. Mijn enkel was niet optimaal, maar daar had ik met lopen geen last van. Mijn longen waren niet helemaal schoon, maar of dat nou zoveel plaatsen had gescheeld? Psychisch geeft mij dit echter een grote knauw. Ik ben er nog weken chagrijnig om en verwijt mezelf dat ik toch mee heb gedaan. Ook het schrijven en publiceren van dit blog heeft daardoor even tijd nodig gehad. Ik kan niet meedraaien op dit niveau. Ik zal altijd een allroundsporter blijven die niet op één ding focust en er (dus?) niet goed in wordt. Ik zou niet nog een keer meedoen. Laat mij maar lekker mijn eigen hoogtemeterchallenge afronden, daar word ik veel gelukkiger van!

Fotocredits: MST, Marco Gouwens, Judith de Vos en Event-Photography

2 gedachtes over “Vertical K-serie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s